Είναι πολλά αυτά που επιτάσσει κατά καιρούς η μόδα. Ξεκινάει απ’ την επιφάνεια με το ντύσιμο, το στήσιμο, τ’ αξεσουάρ και την κίνηση ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που φτάνει ως την ουσία με αλλαγές στον τρόπο ομιλίας και συμπεριφοράς, σε «πιστεύω» κι απόψεις ώσπου να επιτευχθεί το πολυπόθητο «κοινώς αποδεκτό» γίγνεσθαι ή μάλλον φαίνεσθαι.

Ο χρόνος τρέχει, οι εποχές εκσυγχρονίζονται και μαζί τους παρασύρουν και τη μόδα σε πιο ακραίες τάσεις. Έτσι και τα τατουάζ για να μπαίνουμε σιγά-σιγά στο θέμα μας τελευταία αποτελούν μία απ’ τις πιο διαδεδομένες μοντέρνες συνήθειες. Μπορεί όμως κάτι τόσο προσωπικό όσο η τέχνη του τατουάζ, το να αφιερώνεις δηλαδή κάτι στο σώμα σου, να επιτάσσεται από μόδες των καιρών;

Πριν επιχειρήσουμε να δώσουμε απάντηση στο ερώτημα αυτό ας εστιάσουμε λίγο βαθύτερα στην ίδια την τέχνη του tattoo και την ιστορία του. Αρχικά η σωστότερη απόδοση του στα ελληνικά είναι η λέξη «δερματοστιξία» ενώ έχει τις ρίζες του στην Πολυνησιακή διάλεκτο όπου η λέξη «Τα» σημαίνει σχέδιο και «Ατουάζ» δηλώνει «αυτόν που δίνει πνοή στα πλάσματα της γης». Σε ελεύθερη μετάφραση Τατουάζ σημαίνει «το σχέδιο που σου δίνει τη προστασία των θεών».

Αν και προσωπικά θεωρώ πως αποτελούν μία απ’ τις ομορφότερες και σπουδαιότερες μορφές τέχνης, τα τατού δεν ήταν πάντα τόσο ευρέως γνωστά, ούτε κι αποδεκτά. Μάλλον το αντίθετο  θα λέγαμε αφού ακόμη και λίγες δεκαετίες πριν τα τατουάζ προοριζόντουσαν για μία όχι και τόσο καλόφημη ελίτ.

Οι κάτοχοί τους ήταν αποκλειστικά  τρόφιμοι φυλακής, ναυτικοί κι εγκληματίες. Ως τότε δεν ήταν τέχνη, αλλά μονάχα ένα στίγμα. Χωρίς να σημαίνει πως η μανιώδης εξάπλωση τους κι η έντονη τάση, έχει απενοχοποιήσει πλήρως το αρνητικό παρελθόν τους.

Σήμερα τα tattoo δεν απευθύνονται σε καμία συγκεκριμένη κατηγορία ή κοινωνική τάξη. Δε στιγματίζουν αλλά ομορφαίνουν ένα σώμα. Δε χρησιμοποιούνται ως στάμπα που εξυπηρετεί έναν σκοπό (ομαδοποίηση φυλής ή χαρακτηριστικό δουλείας κι υποτέλειας). Αντίθετα κρύβουν έναν ξεχωριστό για τον καθένα λόγο.

Για άλλους σημαίνει κάτι ιδιαίτερο, κάτι που δε θέλουν ποτέ να ξεχάσουν ή που αγαπούν πολύ και θέλουν πάντα να το κουβαλούν πάνω τους. Ένα πρόσωπο, μία ανάμνηση, μία απώλεια ή μία νέα παρουσία. Για άλλους πάλι μπορεί να μη σημαίνει τίποτα παραπάνω απ’ την αγνή κι αληθινή αγάπη τους για την τέχνη αυτή. Αυτό δεν κάνει το τατού τους λιγότερο ξεχωριστό, ούτε και την τέχνη λιγότερο σημαντική.

Το θέμα δεν έγκειται λοιπόν στο τι θα επιλέξεις να σημαδέψει το κορμί σου, ούτε ο λόγος που θα σε οδηγήσει εκεί. Αυτά δεν αφορούν κανέναν  πέρα από εσένα. Το μόνο που εκλιπαρώ είναι να αποκτήσεις ένα ή παραπάνω τατουάζ μονάχα αν έχεις συνείδηση της επιλογής σου κι αγνή ξεκάθαρη ατελείωτη κάβλα γι’ αυτό κι όχι για να γίνεις περισσότερο αρεστός ή μοδάτος.

Τα τατού για κάποιους είναι πάθος κι όχι μόδα. Εθισμός και μάλιστα σκληρός, άλλωστε είναι γνωστό πως όσοι αγαπούν την τέχνη αυτή δε σταματούν ποτέ. Κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει μόνο ένα, σαν τα πατατάκια φαντάσου αλλά πολύ πιο εξαρτητικό.

Μέσα στους εκατοντάδες λοιπόν «χτυπημένους» που θα συναντήσεις στο δρόμο σου υπάρχουν κάποιοι που χαμογελούν και μόνο στη θέα ενός καλοφτιαγμένου τατουάζ, φαντάζονται ήδη τα τρία επόμενά τους, αναστατώνονται απ’ τον ήχο που κάνει το μηχανάκι του τατού κι αδιαφορούν παντελώς για την άποψη των γύρω τους. Όσο για τον πόνο, όταν μιλάμε για τατουάζ γίνεται πιο υποκειμενικός από ποτέ καθώς εξαρτάται πάντα απ’ το πόσο πολύ το θες.

Αγνοούν τα αγενή επίμονα βλέμματα και ξέρουν καλά πώς να διαχωρίσουν τους δήθεν απ’ τους αληθινούς tattoo lovers. Όσο για αυτούς που ενοχλούνται απ’ αυτά, δεν έχουν καμία θέση στη ζωή τους. Γιατί απλά είναι κομμάτι του εαυτού τους, πολλές φορές και το πιο αγαπημένο. Και φυσικά είναι αυτοί που δε θα τα μετανιώσουν ποτέ. Όλοι οι υπόλοιποι αναζητήστε τρόπο να τα ξεφορτωθείτε όταν η μόδα αυτή αλλάξει αφού η ανωριμότητά 

πηγή:https://www.mindthetrap.gr